จากวันหนึ่ง สู่วันหนึ่ง มันช่างเร็วสิ้นดี

มีไหม ที่จะไม่ร้องไห้  ไม่เสียใจ

กับสิ่งที่ผ่านมา  ฉันมันรู้ ว่าฉันไม่ดี ไม่เคยจะรักษาคำพูด คำนั้นไว้ได้

ก็ฉันมันเป้นแบบนี้ แล้วไงล่ะ  อยู่ไม่ไหว ทนไม่ไหว ก็ไปเหอะ

ฉันไม่ได้ร้องไห้เพราะเสียใจ  แต่ฉันร้องไห้เพราะการจากไป โดยที่ไม่บอก

ปากน่ะ พูด   พูดมาเหอะ บอกมาเหอะ ฉันจะได้ไม่ค้างคา




        จากวันนั้น ถึง วันนี้  ฉันก็พูดกับตัวเองเสมอว่า 
"จะไม่รักใครได้อีก เพราะใครๆต่างก็สัญญาเหมือนกัน

ได้  แต่จริงๆเข้าแล้วล่ะ ทำได้ไหม"